Poradnik zielarza

Wokół budynku Przytulii powstało Herbarium czyli zbiór roślin stosowanych niegdyś przez górali beskidzkich do wytwarzania lekarstw i praktyk magicznych. W czasach gdy nie było dostępu do medycyny, pomocy szukano w naturze, a w każdym domu mieszkała osoba, która znała podstawowe właściwości roślin. Z poważniejszymi schorzeniami udawano się do zieliniorki, która potrafiła właściwie zastosować zioła rosnące na łąkach, miedzach, polach czy bagnach. Niektóre sądzono nawet w przydomowych ogródkach by były „pod ręką”. Nasz poradnik przybliża właściwości lecznicze i magiczne oraz możliwości zastosowania najważniejszych ziół naszego regionu.

Miodunka plamista (Pulmonaria officinalis)

Miodunka plamista

Często uprawiana jako roślina ozdobna ze względu na kolor kwiatów, który zmienia się zależnie od fazy rozwoju kwiatu i odczynu podłoża (od różowego po fioletowy) oraz dekoracyjne, plamiste liście. Dawniej miodunkę nazywano płucnikiem, zgodnie z nazwą łacińską co sugeruje jej zastosowanie w leczeniu chorób układu oddechowego. Ziele miodunki rzeczywiście wspomaga leczenie gruźlicy, zapalenia płuc, astmy czy rozedmy płuc. Działa wykrztuśnie, wzmacniająco, przeciwkrwotocznie, osłaniająco, łagodzi kaszel i chrypkę, nawilża błonę śluzową gardła. Liście miodunki dodaje się do wiosennych sałatek. Drobno skrojone liście można dodawać do zup (krupniku), do przyprawiania past twarogowych i sosu majonezowego, także do kotletów mielonych i farszy.

Napar z miodunki: 2 łyżeczki świeżych lub suszonych liści zalać szklanką wrzątku i parzyć przez 15 minut pod przykryciem, pić 2-3 razy dziennie.

Pozostałe porady